مبدأ اولیه لغت آریایی

لغت آریا و آریایی، به مجموعه اقوام اولیه هند و اروپایی که قومی مجزا را در روسیه جنوبی تشکیل داده بودند، اطلاق می گردد. این مفهوم، نخستین بار توسط داریوش بزرگ به کار رفت که در نقش کتیبه بیستون موجود است. ویکیپدیا، داره المعارف بزرگ اینترنتی در بخشی از تعریف خود در مورد لغت "آریایی" (آری ین=Aryan) اینکونه بیان می دارد:

The word Ariya ("noble", "spiritual") is attested in the Inscriptions of Darius the Great and his son, Xerxes I. It is used both as a linguistic and a "racial" (spiritual) designation. Darius refers to these meanings in the Behistun inscription (DBiv.89), which is written in a language known as Airyan, Old Persian.

ترجمه این متن از این قرار است: لغت "آریا" (به معنی شریف، روحانی) در بیانهای داریوش بزرگ و پسرش، خشاریار اول، بکار رفته است. این مفهوم هم کاربرد زبان شناختی دارد و هم کاربرد قومیتی. داریوش در کتیبه بیستون به این مفاهیم اشاره می کند، که (این بیانها) به زبان ایرانی قدیمی [پهلوی] نگاشته شده اند.